Buchstawenzalot.1

420_71214807_1de8b548c22.jpg

Wéi hei ugekënnegt, kommen lo hei Gedichter, déi ech gudd fannen an déi ech, aus Spaass an als Training, auswënneg léieren. Fir dat Ganzt méi cool klëngen ze loossen kéint ech et och ‘Mental Taebo’ oder sou nennen. Mee ech sinn jo keen Amerikaner.

Hei also dat eischt:

“Die Zeit geht nicht” (18?? , Gottfried Keller)

Die Zeit geht nicht, sie stehet still,
wir ziehen durch sie hin.
Sie ist die Karawanserei,
wir sind die Pilger drin.

Ein Etwas, form-und farbenlos,
das nur Gestalt gewinnt,
wo ihr drin auf und niedertaucht,
bis wieder ihr zerrinnt.

Es glänzt ein Tropfen Morgentau
im Strahl des Sonnenlichts.
Ein Tag kann eine Perle sein
und ein Jahrhundert nichts.

Es ist ein weisses Pergament
die Zeit, und jeder schreibt
mit seinem roten Blut darauf
bis ihn der Strom vertreibt.

An dich, du wunderbare Welt,
du Schönheit ohne End’,
auch ich schreib meinen Liebesbrief
auf dieses Pergament.

Froh bin ich, dass ich aufgeblüht,
in deinen runden Kranz.
Zum Dank trüb’ ich die Quelle nicht
und lobe deinen Glanz.

Natiirlech e bessen almoudesch, mee mir gefällt awer dat Philosophescht and Reflektivt um Text.

An wéi gesot, falls een Proposen fir aner Gedichter huet, einfach an d’Kommentaren schréiwen.

(photo)

4 Responses to “Buchstawenzalot.1”

  1. Hear me now, Oh, thou bleak and unbearable world
    Thou art base and debauched as can be
    And a knight with his banners all bravely unfurled
    Now hurls down his gauntlet to thee!

    I am I, Don Quixote, the Lord of La Mancha
    My destiny calls and I go
    And the wild winds of fortune shall carry me onward
    Oh, withersoever they blow
    Withersoever they blow
    Onward to glory I go!

    - Don Quixote, The Man Of La Mancha

  2. Merci Arlésienne!

  3. Please remove my photograph from your website and if you have used any others, remove those too.

    It is usual to ask permission before using someone’s work.

  4. I linked to the source so people could see where it’s coming from.

Leave a Reply