Ech wëll nach ëmmer näicht schlechtes iwwert de Film soen, well ech nach ëmmer denken, dass den Anton Chigurh soss viru ménger Dir optaucht.
En ass awer ganz spannend gema, fannen ech. Just feelt awer su munches. Zum Beispill fannen ech dem Josh Brolin säi Personnage (Llewelyn Moss) einfach nëmme bescheuert an dem Tommy Lee Jones séng Monologen sënnlos.
Ech wees net, mech huet de Film wierklech matgerass, mee um Schluss war ech och enttäuscht (Hoffentlech liest den Chigurh dat net). Do hues de dee wuel krasste Personnage aller Zäiten an verwëschs alles mat Pipikakaphilosophie, déi absolute Kabes ass.
Den Anton Chigurh ass en interessanten Personnage, ouni Zweifel. An den Ufank vum Film ass och gudd, mee duerno gët en langweileg an die Anti-Héichpunkten wierken wéi eng bewosst Provokatioun vum Lieser/Zuschauer.
Visuell ass de Film och gudd, mee trotzdem als Gesamtwierk wéinst der Handlung enttäuschend.
Ech wëll nach ëmmer näicht schlechtes iwwert de Film soen, well ech nach ëmmer denken, dass den Anton Chigurh soss viru ménger Dir optaucht.
En ass awer ganz spannend gema, fannen ech. Just feelt awer su munches. Zum Beispill fannen ech dem Josh Brolin säi Personnage (Llewelyn Moss) einfach nëmme bescheuert an dem Tommy Lee Jones séng Monologen sënnlos.
Ech wees net, mech huet de Film wierklech matgerass, mee um Schluss war ech och enttäuscht (Hoffentlech liest den Chigurh dat net). Do hues de dee wuel krasste Personnage aller Zäiten an verwëschs alles mat Pipikakaphilosophie, déi absolute Kabes ass.
Den Anton Chigurh ass en interessanten Personnage, ouni Zweifel. An den Ufank vum Film ass och gudd, mee duerno gët en langweileg an die Anti-Héichpunkten wierken wéi eng bewosst Provokatioun vum Lieser/Zuschauer.
Visuell ass de Film och gudd, mee trotzdem als Gesamtwierk wéinst der Handlung enttäuschend.
Ech hat méi vun den Coen Bridder erwaart.
Also, soe mer sou: ech denke ganz, dass en an de wichtegste Kategorien bei de Pianocktail Awards net optauche wäert.