Archive

Archive for the ‘Gesellschaft’ Category

Fresh air.

December 4, 2009 1 comment

Nach en Podcast, deen ech nëmmen recommandéieren kann: ‘Fresh Air‘ vun NPR (National Public Radio). Exzellent Interviewen, nuancéiert Movie Reviews an interessant Musikvirstellungen.

Rezent Themen:

  • ‘Brothers’: Family Ties, Unraveling In Wartime
  • Peter Bergen, Assessing The Threat In Afghanistan
  • An Animated Chat With ‘Up’ Director Pete Docter
  • A Messenger For The Marines: Steve Beck’s Story (gët em d’Iwwerbréngen vun der Nooriicht, dass en Familjenmember am Krich gefall ass)
  • The Secret Political Reach Of ‘The Family’
  • Wes Anderson Covers New Ground With ‘Mr. Fox’
  • A Tennis Star Who Hates Tennis? (Interview mam André Agassi)

Schwéngsgripp.

November 19, 2009 5 comments

Ass dat Thema nach aktuell? Schéngt roueg ginn ze sinn?

Categories: Gesellschaft, Luxembourg

Werther.

November 19, 2009 Leave a comment

Am Kader vun Suiciden vun berühmten Läit gët jo oft drop higewiesen, dass een dat nëmmen net allzevill thematiséieren soll well dat jo souvill Läit och zum Selbstmord motivéieren giff …

Wéi sou vill Theorien ass awer och déi wuel net perfekt.

Villäicht ass jo net d’Behandlung vum Thema usech de Problem, mee méi, dass den Selbstmord soit romantiséiert oder heroiséiert gët. Oder dass sou en (spektakulären) Selbstmord op eemol deem eegenen, klengen Liewen (natierlech posthum) e wéineg Gréisst oder Bedéitung gi kann.

Wann et schon nët bei ‘The Next Superstar’ geklappt huet, dann en spektakulären Selbstmord als die ultimativ ‘15 minutes of fame’? Wat natierlech nëmmen funktionnéieren kann, wann d’Medien dat ënnerstëtzen.

Fir awer lo labil Läit vun esou ofweegegen Conclusiounen wegzehalen, missten d’Medien den Selbstmord als dat portraitéieren wat et ass: en trauregt, tragescht Event, dat nach vill méi traureg an tragesch Konsequenzen fir die Hannerbliwwen mat sech bréngt. En Selbstmord ass näischt ‘cooles’. A keng Léisung. Eischter en Opginn.

Categories: Gesellschaft

Informationen essen Aufmerksamkeit.

November 18, 2009 2 comments

A mengen Aan en liesenswäerten Artikel: ‘Mein Kopf kommt nicht mehr mit‘.

Ich will sagen: Weder bin ich der Amish des Internet-Zeitalters noch ein technologischer Einsiedler. Aber etwas stimmt nicht mehr. Mein Kopf kommt nicht mehr mit. Zwar bilde ich mir ein, dass ich meinen Gesprächspartnern ebenbürtig bin, und ich habe nicht den Eindruck, dass ich heute weniger von der Welt verstehe als früher.

Aber das Problem ist meine Mensch-Computer-Schnittstelle. “Das Hirn ist nichts anderes als eine Fleisch-Maschine”, hat leicht verächtlich Marvin Minsky, einer der ersten Forscher auf dem Gebiet der künstlichen Intelligenz, schon vor Jahrzehnten gesagt. Und meine “Fleisch-Maschine” ist offenbar nicht mehr besonders gut.

Wir alle, die wir auf die gläsernen Bildschirme starren, sind Menschen bei der Fütterung; wie die stolzen Besitzer von Terrarien, die Nahrungswolken auf die unsichtbaren Tiere in ihren Glaskästen herabregnen lassen. Es ist eine Eile dabei, als könnte etwas verhungern. Ich habe das Gefühl, dass die Menschen, die ich kenne, immer schneller erzählen, gerade so, als könnten sie nicht damit rechnen, dass genug Zeit bleibt, ihnen zuzuhören, weil die Informationskonkurrenz so gewaltig ist.

Net dass dat lo eng ganz nei Erkenntnis wier! Mee et schéngt nach ëmmer schlëmmer ze ginn. A ween huet dat nach net selwer schon sou erliewt? Ok, die ‘Jonk’ villäicht nach net … well sie domadder opgewuess sinn. Oder die ganz Aal well déi an hierer eegener, vergaangener Welt liewen. A souwiesou hunn déi schon ëmmer gesot, dass alles méi séier gët! Mee nach nie haten se sou Recht wéi haut.

Interessant ass och déi Iwwerleeung hei:

Schulen müssen Computer als Instrumente integrieren, die Schüler nicht nur benutzen, sondern über die sie nachdenken müssen. Sie müssen erkennen lernen, dass die verführerische Sprache der Computer nur Instrumente bereithält, dafür da, um dem Menschen Denken und Kreativität zu ermöglichen.

Categories: Gesellschaft, Wired world

Robert Enke.

November 15, 2009 7 comments

Och wann ech et net ganz verstinn, mee et ass schon faszinant, wat an der däitscher Gesellschaft ofgeet, zënter dem Suicide vum Robert Enke. Lo gët suguer eng Trauerfeier fir hien, aus engem vollbesetztenen Stadion mat Museker déi optrieden, live op der Tele gewiesen. Wéivill Läit woussten virun 3 Méint ween den Robert Enke woer?

Mee villäicht sinn dat normal Reaktiounen fir eng Gesellschaft, wou den Doud, an och Ursaachen, déi zu em féieren wéi halt schwéier Depressiounen, normalerweis tabuiséiert ginn. Sou en publiken Suicide konfrontéiert d’Läit och mat der eegener Mortalitéit an erlaabt et hinnen, Themen unzespriechen, déi jo soss ëmmer verschwiegen ginn.

Well et geet jo manner em den Robert Enke als Persoun, opwuel seng Geschicht natierlech tragesch ass, wéi em d’Fragilitéit vum Liewen usech. Den Enke symboliséiert dat just, gehollef duerch seng Berühmtheet. Well et bréngen sech jo all Dag x Läit ëm an dat kritt quasi keen mat an duerfir pickt dat och die mannsten. Obwuel all Selbstmord tragesch and traureg ass.

Mee et deet der Gesellschaft wuel gutt, wann  se mol eng Kéier iwwert aner, méi deif an fundamental, Saachen nodenkt, wéi just iwwert irgendeng nei Reality Show an wat den Dieter Bohlen nees gesot huet.

Et ass awer irgendwéi bizarre, dass dësen Suicide lo vun deenen verschiddensten Parteien (Privatläit, Politiker, Journalisten, etc) sou ‘gehyped’ gët … ech ennerstellen awer do mol keng schlecht Motiver! Et ass just bëssen surreal …

Categories: Gesellschaft

Kids going to war.

November 5, 2009 1 comment

Interessanten Fotoreportage: The making of an American soldier.

soldier024

Categories: Gesellschaft, Photographie