Vatican Enterprises, Inc.

En interessanten Artikel iwwert de Versuch vun der kathoulescher Kierch fir die anglikanesch lo definitiv z’iwwerhuelen resp. ze ersetzen:

So the Roman Catholic Church is in a corner: its attempts to sell a desperately outdated product by concealing it in sumptuous packaging, with a garland of threats thrown in for good measure, are no longer paying sufficient dividends. The only tactic remaining to it is acquisition. If it cannot keep its own customers, it must poach its competitors’. And this gives the Church an edge on some of its competitors where recruitment is concerned: after all, where else can someone who thinks it is acceptable to discriminate on the grounds of gender or sexuality be not only tolerated but actively welcomed?

And so the Vatican’s acquisitive gaze has fallen on a competitor which is facing an even more dramatic decline, a church riven by internal conflict that threatens to tear it in two. The Anglican Church no longer has a clear sense of its corporate mission: it has a desperately disillusioned customer base, struggling to maintain a sense of identity whilst doing battle with deep divisions on two issues about which the Roman Catholic Church is unshakably united: the ordination of women, and the ordination of practicing homosexuals. Whilst Anglicans desperately try to find a bridge over this unbridgeable gap, the Roman Catholic Church has spotted the perfect business opportunity. What corporate baron would not leap at the chance to further weaken an ailing competitor by poaching its staff and customers? The response of Vatican Enterprises, Inc. was only to be expected.

Beim Blair huet et jo schon geklappt. Mee kee Wonner! Die anglikanesch Kierch ass jo en effet nëmmen nach en Häufchen Elend. Sie mengt et zwar gutt, ass fir d’Inclusioun vun de Fraen an den Homosexueller an der Hierarchie, ass relativ tolerant, etc mee dat ass net grad déi Zort Kierch, mat där konservativ, religéis Läit wëllen associéiert sinn! Déi iwwerliewt die nächst 50 Joër net.

(source)

FateForward.

Ech si jo amgaang FlashForward ze kucken, allerdëngs huet d’Serie mech nach net ganz iwwerzeegt. Obwuel die aktuell Episode (‘Black Swan’) menger Meenung no besser woer, wéi die virdrun mam alen Nazi. An ‘oh, so quiet’ am Ufank woer cool.

Een vun deenen interessantesten Aspekter vun der Serie ass natierlech deen, dass se op Froen opgebaut ass, déi die aal Griechen sech och schon gestallt hunn, à la  ’Huet all Mënsch e Schicksal, dem en net entkommen kann?’.

Usech ass et jo eng Variant vum Ödipus senger Geschicht: egal, wat en och probéiert fir sengem Schicksal ze entkommen, erfëllt et sech awer. Oder grad dowéinst.

D’selwecht hei, wou d’Läit duerch hieren FlashForward gesinn, wat se x Méint an der Zukunft wäerten maachen an dowéinst dann, falls hinnen dat, wat se gesinn hunn, net gefällt, probéieren ze vermeiden, se trotzdem awer an Situatiounen kommen, wou se mierken, dass d’Zukunft net opzehalen ass. Opwuel se wéi verzweifelt dogéint struewelen (et ass allerdëngs nach net kloer, op d’Dogéint-Struewelen en effet näischt changéiert).

Déi Läit, deenen hieren FlashForward allerdëngs positiv woer, sinn komplett zefridden an erreechen doduerch och eng Rou, Zouversiicht oder Motivatioun, déi se virdrun net haten, wat ‘indirekt’ natierlech och dozou bäidréit, dass hier Zukunft sech dann en effet sou realiséiert.

Mee wéi bei allen Geschichten oder Gedankenexperimenter, wou d’Linearitéit vun der Zeit net respektéiert gët, ginn et natierlech x logesch Paradoxen, déi Kappwéi kënnen verursaachen. Mee bon, dat mëcht et jo och interessant.

Sell the Vatican.

Mee die aal Hären stinn wuel zevill op hieren Bling-Bling …

gott.

Interessant nei Dokumentairen zum Thema (usech ass et awer méi iwwert d’Mënschen, an dat ass et, wat se réischt wierklech interessant mécht; menger Meenung no):

God in the Box

Oh my God (visuell och super!)

De Blair rifft zum Kräizzuch op. Géint d’Atheisten.

Ech hoffen sou, dass de Blair net EU Präsident gët. Ennert anerem wéinst esou Kommentarer:

Faith was also under attack on both sides.

“We face an aggressive secular attack from without. We face the threat of extremism from within.”

Arguing that there was “no hope” from atheists who scorn God, he said the best way to confront the secularist agenda was for all faiths to unite against it.

He said: “Those who scorn God and those who do violence in God’s name, both represent views of religion. But both offer no hope for faith in the twenty first century.”

(source)

Ech wëll kee Paschtouer als EU Präsident.

A wann Atheismus eng Religioun ass, dann ass Net-Timberen-Sammelen en Hobby.

Vergänglechkeet.

Hei am Westen verdrängen mer den Doud jo gréisstendeels. A wann da mol een gestuerwen ass, da gët en oft och nach schéin ugedoen a maquiéillert, sou dass en halt sou lieweg wéi méiglech ausgesäit, éier et dann an de Buedem geet. Awer och do net egal wéi. Am Beschten an engem en Sarg aus Edelholz an net just Kiefer, et wëll een sech jo net virgeheien loossen, dass een knéckeg wier oder dass deen Doudegem engem näischt bedéit huet! An och en riesegroussen Grafsteen muss jo wuel sinn … Kee Wonner, dass Bestattungsunternehmen e krisenséchert Geschäft ass. Wat natierlech och eng Rëtsch (mënschlech) Aasgeieren unzitt, déi engem e schlecht Gewëssen man, just fir nach méi Suen an d’Täsch ze kréien.

A wou mer schon bei Aasgeieren sinn, dat bréngt mech zu enger alternativer Perspektive op dës Saachen: den buddhisteschen ‘Himmelsbestattungen‘ am Tibet. Buddhisten gleewen jo un Reinkarnatioun, also ass de Kierper fir sie usech just e Vehikel an de Kierper vun engem Doudegen definitiv just e Stéck Fleesch. Wat usech jo och mol guer net sou falsch ass. A fir der ‘Séil’ ze hëllefen sech nach méi séier vun deem doudegen Kierper ze léisen, verfidderen sie en un Geieren. Spektakulär Fotoen vun sou enger Bestattung, wann och net fir iwwersensibel Naturen!, fënnt een hei (am beschten och mat engem Adblocker kucken).

Dat ass jo definitiv eng ganz aner Mentalitéit, wéi déi, die mir gewinnt sinn. An die Fotoen sinn och op den éischten Bléck schockéierend, villäicht suguer verstéirend fir verschidden Läit. Menger perséinlecher Meenung no sinn se iwwerraschend, krass, awer och an engem gewëssen Sënn schéin (am Géigensaz zu üblechen Gore-Fotoen, déi ëmmer un Akzident, Krich, Verbriechen, etc gekoppelt sinn a primär sensationalistesch sinn oder primitiv Instikter befriddegen). Sie illustréieren einfach immens gutt, wat en doudegen Kierper ass: doudegt Fleesch, eng Usammlung vun Atomer, déi drop waart fir sech nees mat aneren Atomer zu neien Formen ze vermëschen. Ech kéint mer virstellen, mech sou verfidderen ze loossen. Allerdëngs wéist ech net op ech sou einfach nokucken kéint, wann do ee Familjenmember oder sou géing leien. Wat dorunner läit, dass mir manner séier lass loossen wéi sie a mir dat doudegt Stéck Fleesch nach méi laang als Persoun gesinn.

An eisen Kulturkreesser wier esou en Ritual jo wuel kaum dran an usech ass dat jo och ok, schon alleng aus ästhetëschen Gesiichtspunkter. Mee den Doud, an d’Vergänglechkeet och vum mënschlechen Kierper, bléiwt doduerch awer trotzdem irgendwéi mei abstrakt. Et kënt engem éischter vir, wéi wann d’Bomi halt lo ënnert dem Buedem schléift, wéi dass een sech bewosst gët, dass en Läichnam usech jo just nëmmen nach en physeschen, inaniméierten Objet ass, an net déi Persoun, déi en virdrun eng Kéier gehollef huet duerstellen.

Eis Mentalitéit, an d’Fixéierung op de Kierper als essentiellen (an ‘hellëgen’?) Deel vun der Persoun, huet natierlech mat eiser Religioun ze dinn, déi dovunner ausgeet, dass die doudeg Kierperen irgendwann rem eng Kéier operstinn (wann och die genau Konzepter diesbezüglëch extrem vague sinn an bei genauer Betruechtung direkt die schéinsten Paradoxen an Froen opwerfen).

Mee mat sou enger Iddi kann ech näischt ufänken. Wann et mol sou wäit ass, wëll ech, dass ee mäin Kierper verbrennen léisst an dann irgendwou an der Natur verstreet (Geieren sinn jo hei keng Optioun). An déi Suen, déi doduerch gespuert ginn, solle benotzt ginn fir e Fest ze feieren. Meng Famill a Frënn solle frou sinn, dass ech do woer an net (ze) traureg sinn, dass ech nees fort sinn. Et kann een et jo souwiesou net änneren.

Den Doud ass Deel vum Liewen. An all Dag kommen mer deem Deel vun eisem Liewen méi no.

An desto méi een sech däers bewosst gët, desto méi kann ee sech doropper astellen oder virbereeden. Op deen eegenen Doud an deen vun aneren Läit. An desto méi een déi Vergänglechkeet erkennt an akzeptéiert, desto méi intensiv a bewosst kann een, menger Meenung no, säin eegent Liewen genéissen an desto méi gët den Doud dat wat en ass: eppes Natierleches.